( 20 ) هر گاه صاحبمنصبان بحرى كه دولت ايران استخدام نمايد از خدمت دولت ايران بخواهند سوء استفاده نموده بر عليه روسيه اقدام نمايند روسيه انفصال آنها را از ايران خواهد خواست . ( 21 ) دولت ايران وعده ميدهد كه در باب اعطاى امتياز شيلات با كمپانيهاى مركب از تبعه ايران و روس داخل مذاكره شود براى فروش و حمل ماهى بروسيه موجبات تسهيل در قرارداد تجارتى و گمركى فراهم خواهد نمود . ( 22 ) در هرشهرى كه بانك استقراضى خانه داشته باشد و در آنجا قنسولخانه روسيه منزل نداشته باشد يكى از خانهاى بانك براى قنسولگرى داده خواهد شد . ( 23 ) روس متعهد مىشود تمام خساراتى كه از قشون روس بايالت گيلان وارد شده جبران نمايد براى تعيين خسارات كميسيونى از طرفين منعقد خواهد شد . ( 24 ) عهدنامه در مدت سه ماه بتصويب طرفين خواهد رسيد . ( 25 ) عهدنامه بروسى و فارسى نوشته شده و هردو مضمون سنديت خواهد داشت ( 26 ) عهدنامه بعد از امضاء فورا مجرى خواهد شد . صورت معاهده مزبور بتوسط منشور الملك كه در بادكوبه انتظار جواب دارد بمسكو فرستاده مىشود و چون يك ماده كه روسها خواسته‌اند و مفادش ممانعت نكردن دولت ايران است از نشر مسلك بلشويكى در اين مملكت در اين صورت حذف شده است بمشاور الممالك اجازه ميدهند گرچه در ضمن يك مكاتبه رسمى بوده باشد آن را بپذيرد و بگويد اين چيزى نيست كه در عهد نامه نوشته شود . اين اقدامات دولت در مليون حسن اثر كرده از هركس در همه جا اظهار بشاشت و رضايت شنيده مىشود اما كسانى كه از اوضاع روزگار چندان بى خبر نميباشند و مخصوصا انگليسيان را ميشناسند نميتوانند اين مسئله را به اين سادگى پذيرفته و به اين آسانى گذشته و تمام شده بپندارند . بلى آنقسمت از عهد نامه كه داده‌هاى روس است بايران نزد انگليسيان بىاعتنا و نزد ايرانيان بخشش دوست اشكالى ندارد ولى چگونه انگليسيان راضى ميشوند سفير بلشويك با جمعى كارگر بتهران وارد شده درهاى سفارت روس را براى انتشار